қилтилламоқ

фл. 1. Аранг қимирламоқ, жонсиз тебраниб турмоқ.

У ғоз бўйнидай ингичка бўйнида қилтиллаб турган бошини дадил ва бақувват тутишга тиришарди. — Ойбек, Қуёш қораймас

Ҳожия хола қилтиллаб келиб, Муҳаббатни бағрига босди. — В. Ғофуров, Вафодор

2. кўчма Аранг жон сақлаб турмоқ.

Шу тобда қилкўприкнинг устида қилтиллаб турибмиз! — И. Раҳим, Чин муҳаббат

3. Қимирламоқ, қалтирамоқ.

Элгелди турган жойида қилтиллаб кетди, худди ўғридай, ён-берига аланглаб олди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси