қилқилламоқ

фл. кам қўлл. Лиқ-лиқ қилмоқ, лиқилламоқ.

Унинг помидордек оч қизил бағбақаси қилқиллаб турар, кўзлари кулгидан юмилиб кетган эди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

Ёш бўлса ҳам, шўх, ўйинчи қиз экан-да, ўйнаса, бутун вужуди симобдек қилқиллайди. — А. Мухтор, Бўронларда бордек ҳаловат