qiblagoh

ot 1. din. Qibla tomon, qibla.

2. koʻchma maj. Oʻta hurmatga loyiq kishi (masalan, ota, ona) haqida; unga murojaat shakli.

Ming martaba shukr boʻlsin parvardigorga, Mendan rozi ketgan ekan qiblagohlarim. — A. Oripov, Jannatga yoʻl

Qiblagohim, vallamatim, quloq sol. Endi sizdan oq fotiha tilayman. — Ravshan

1. qubla tárep

2. awıs. húrmetli adam (mıs: ata-ana)

rel. ruschaются мусульмане во время молитвы); запад кыбла, очень почитаемый человек, покровитель (напр. отец и мать)inglizchatheir faces during the pray); west a man, who is usually as respectable as qibla, patron, protector (e. g. father or mother)fransuzchalaquelle prient les musulmans), qibla, personne très respectable, protecteur (par ex., père et mère)