қазимоқ

фл. 1. Ерни ковлаб, ўйиб, бирор нарса тайёрламоқ.

Ариқ қазимоқ. Окоп қазимоқ. Қудуқ қазимоқ. Бировга чоҳ қазисанг, ўзинг йиқиласан. — Мақол

Заранг ерларни лўм билан уриб, шундай қазийдики, ҳамма ҳайрон қолади. — Ойдин, Олтин узукка олмос кўз

Халқимиз катта-катта каналлар қазиб, дарёларни бўғди. — Муштум

2. Ерости бойликларини ковлаб чиқармоқ, олмоқ.

Кўмир қазимоқ. Руда қазимоқ.

Сиз дарров шу олтинларни қазиб олиб, кунингизга яратинг. — Эртаклар