qaysar

sft. 1. Rim podshosi; umuman, podsho, xoqon.

Jahonning fotihi Iskandar, Rim qaysari, qotil — Chingiz. Gʻ, Gʻulom

Urushga kirganda — qoplon yuraging, Qaysar sifat bolam, qaydin boʻlasan? — Rustamxon

2. sft. Tutgan yerini kesadigan; oʻjar, tixir, ters.

Qaysar bola.

Tura qoling, endi juda payti, odam bunchalik qaysar boʻlmaydi. Uzr soʻrang, uzr. — N. Safarov, Vodillik qahramon

Qaysar Zuhraga gap uqtirish qiyinligini bilgan Yoʻldosh yuk xaltasini yelkasiga osdi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar

3. koʻchma Kishi irodasiga boʻysunmaydigan; oʻjar, asov.

Qaysar tabiat. na Qaysar suv yana koʻtarila boshladi. — E. Raimov, Ajab qishloq

Lekin faktlar qaysar narsa, uni xaspoʻshlab boʻlmaydi. — A. Eshonov, H. Umarov, Odamlarni oʻylab