qayroq

ot 1. Kesuvchi asboblarning tigʻini oʻtkir qilish uchun ishlatiladigan, odatda, uzunchoq va yapaloqroq silliq yoki maxsus ishlangan tosh.

Tosh tuz tuyiladigan oʻgʻir ichidan uzun qayroqni olib, pichoqni qayray boshladi. — Sh. Xolmirzayev, Ogʻir tosh koʻchsa

Kasbim — sartaroshlik. Bitta qayrogʻu bitta ustara dastmoya. — Gazetadan

2. Jismi sadolanuvchi urma cholgʻu; raqqos(a)lar qoʻlda shiqirlatib oʻynaydigan bir juft choʻzinchoq (qayroqqa oʻxshash) tosh.

Shermat bilan Alisherning yogʻochoyoqda turib, qayroq bilan uforiga oʻynashini aytmaysizmi?! — M. Qodirov, Asaka dorbozlari

Xorazm qayroqlari yana qaysi xalq qoʻlida shunday jaranglashi mumkin? — Sharq yulduzi

3. koʻchma (3-sh. egalik shaklida — qayrogʻi) Umuman, oʻtkirlovchi, charxlovchi narsa.

Kitob — aql qayrogʻi. Qoʻlning kuchi birni yengsa, bilimning kuchi mingni yengadi. — Shuhrat, Shinelli yillar

4. ayn. Qayroqi.U

qayroq bugʻdoy unidan yogʻli patir, somsa yopdi. — I. Rahim, Chin muhabbat