қаймоқлашмоқ

фл. 1. с. т. Қуюқ суҳбатлашмоқ, гурунглашмоқ, қуюқ суҳбат билан вақт ўтказмоқ.

Муроджоннинг буваси у билан қаймоқлашгани-қаймоқлашган. — Н. Мақсудий, Умидли бола

Икки дўст то пешингача қаймоқлашиб ўтирдилар. — С. Сиёев, Аваз

Ўзи бир жонон билан қаймоқлашиб турарди. — Э. Аъзам, Кечикаётган одам

2. кўчма Қуюқлашмоқ; кучаймоқ; кўнгилли, ёқимли тус олмоқ.

Ўртада гап қаймоқлашиб, Иброҳимхўжанинг тузоғига Муҳаббатхон, Муҳаббатнинг тузоғига Иброҳимхўжа илинган экан. — Муштум

Тоштемирнинг Иван ака билан дўстлиги тағин ҳам қаймоқлашди. — Ҳ. Ғулом, Сенга интиламан

qaymaqlasıw