qavariq

sft. 1. Uzoq ishlash, ishqalanish va boshqalar sabab bilan terida hosil boʻlgan shish, pufak.

Qoʻldagi qavariqlar.

2. sft. Shish, pufak hosil boʻlgan; qavargan.

Daryo qizga erkalangandek, toʻlqin koʻtarib qirgʻoqqa chiqar va uning qavariq oyoqlarini yalab ketar edi. — Yoshlik

3. Gumbazsimon boʻrtgan; boʻrtib chiqqan.

Qorday oppoq yaktagining yoqasidan habashlarnikidek qora qavariq koʻkragi boʻrtib chiqib turardi. — S. Karomatov, Oltin qum