қавариқ

сфт. 1. Узоқ ишлаш, ишқаланиш ва бошқалар сабаб билан терида ҳосил бўлган шиш, пуфак.

Қўлдаги қавариқлар.

2. сфт. Шиш, пуфак ҳосил бўлган; қаварган.

Дарё қизга эркалангандек, тўлқин кўтариб қирғоққа чиқар ва унинг қавариқ оёқларини ялаб кетар эди. — Ёшлик

3. Гумбазсимон бўртган; бўртиб чиққан.

Қордай оппоқ яктагининг ёқасидан ҳабашларникидек қора қавариқ кўкраги бўртиб чиқиб турарди. — С. Кароматов, Олтин қум

Узоқ ишлаш, ишқаланиш ёки куйиш натижасида терида ҳосил бўлган шиш, пуфак ёки қадоқ.ŞİŞLİK

a corn, swollen, thickened skin, blister, callus

isik, torsıq

1. Blase f

2. Wasserblase f

3. Brandblase f

4. Beule f