қатлам

от 1. Маълум қалинликдаги ёки қат-қат ёйиқ нарсалар қавати; қат.

Шағал қатлами. Атмосферанинг юқори қатлами. Тупроқнинг устки қатлами.

Даранинг икки ёни жуда тик; неча терак бўйи баланд тош қатлами девордай юксалиб, худди зангори кўлдай жимирлаган осмонни кўтариб турганга ўхшарди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

2. Таркиби асосан бир хил бўлган жинсларнинг ёйиқ қавати.

Оҳак қатлами. Тош-кўмир қатлами.

Маргимушни биласиз, учувчи унсур, у олтинли қатламлар тепасида нурдай таралиб, ҳовурдай жимирлаб ётади. — А. Мухтор, Бўронларда бордек ҳаловат

Қалин қор қатлами ҳамма нарсани, шу жумладан, полиция фаолиятини ҳам тўхта-тиб қўйди. — Газетадан

3. кўчма Кишиларнинг айрим белгилар билан бирлашган гуруҳи; табақа.

4. кўчма Ҳар қандай нарсанинг айрим белгиларига кўра бирлашган гуруҳи.

Тилнинг луғавий қатламлари.

5. кам қўлл. айн. Қават.

Бир неча қатлам қилиб ўралган чит рўмолни бўйнига ташлаб олган эди. — М. Хайруллаев, Тилла маржон