қатъийлашмоқ

фл. Қатъий тус, ҳолат касб этмоқ; барқарорлашмоқ.

Бўтабойнинг хаёллари борган сари қатъийлашди. — С. Аҳмад, Ҳукм

Махмудов жим қолди, нималарнидир ўйлаб кетди, излаган нарсасини топгандай, фикри энди қатъийлашди, кўзлари чарақлаб ёнди. — Ойдин, Кўнгли тўлдими, яхши йигит

Гап пишиб, қарор қатъийлашганда, Шодмон-бек Ҳуснияларникига одам юбормоқчи бўлган эди — М. Исмоилий, Одамийлик қиссаси

русчастановиться окончательныминглизчаto become decesiveфрансузчаdevenir définitifарабчаصَارَ قَطْعِيًّا