қатъияциз

сфт. 1. Ўз фикрида, сўзида, азм-у қарорида қатъият билан туролмайдиган; беқарор.

2. Ноаниқ, бетайин.

Бу тўғрида қатъияциз, мужмал жавоблар беришдан тўйинган Раъно Анвардан кўз олмай турар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

1. bos, juwas, ırayshıl, tabansız

2. anıq emes, namálim

русчанерешительныйинглизчаindecisive, irresoluteфрансузчаirrésolu, indécis, hésitant, perplexe, peu assuréарабчаعَدِيمُ الْعَزْمِ