қатъиятли

сфт. 1. Ўз фикрида, сўзида, азм-у қарорида қатъият билан турадиган; азмкор.

Қатъиятли ходим,

Аввалига Ҳошим Латифжонга анча қатъиятли, ростгўй ўртоқ сифатида танилган эди. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

Меҳрибон устоз Муҳсин Қодиров ўта талабчан, изланувчан ва қатъиятли мураббий. — Газетадан

2. Матонатли, иродали.

1. qatal, qatań, tabanlı

2. sabır-taqatlı, kúsh-jigerli

русчарешительныйинглизчаdecisive, resoluteфрансузчаdécisif, catégorique, péremptoireарабчаثَابِتُ العَزْمِ, عَزُومٌ, حَزِيمٌ