қатиқламоқ

фл. 1. Қатиқ қўшмоқ, қатиқ аралаштирмоқ.

Жаҳон биби ярим-ярим қилиб уч коса мастава келтирди. Уни қатиқлаб, кашнич-у райҳон сепган эди. — К. Яшин, Ҳамза

2. Қатиқ суртмоқ, қатиқ билан ҳўлламоқ.

[Кумуш] Сочини қатиқлаб, совунлаб ювгач иккита қилиб ўрдирди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

qatíqlaw, qatíq qosıw, qatíq aralastırıw, qatíq jaģıw