qat-qat

1. Bir necha qavat yoki qatlamdan iborat boʻlgan; qavat-qavat, qatlam-qatlam.

Qat-qat koʻrpalar.

Qat-qat bulutni behol yorib chiqqan quyosh oʻz aksini suvga tushirgan edi. — Y. Shamsharov, Oydin koʻllar

Tokchalar qadimcha — ganchdan ishlangan qat-qat katakchalardan iborat. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Qavatlari buklanib ochiladigan yoki shunday yoʻsinda taxlangan.

Oyogʻida shporli yaxshi xrom etik, uning qoʻnjini manglay ajiniday qat-qat qilib, biri ustiga birini qalashtirgan. — Shuhrat, Shinelli yillar

3. koʻchma Qatorlashib taxlanib yotgan; juda koʻp, cheksiz.

Sen oʻqiysan, men ishda, Dilda umidlar qat-qat. — Zulfiya

Doʻstim bilan quvnab, kulishib, Biz qaytamiz, sevinchlar qat-qat. — X. Saloh

4. koʻchma Kam qoʻll. Takror-takror, qayta-qayta.

Meni butun dunyo tinglasin, Chevar qiz, deb maqtasin qat-qat. — Uygʻun

Umr tilab mard oʻgʻli uchun, Ona qat-qat qarar yulduzga. — H. Gʻulom

1. qat-qat, qabat-qabat, qatpar-qatpar

2. awis. sheksiz, júdá kóp

3. awis. qayta-qayta