qarovsiz

sft. Qaramay, parvarish qilmay, oʻz holiga tashlab qoʻyilgan; boqimsiz, tashlandiq.

Qarovsiz ekin. Qarovsiz yer.

U [Ergash] hovli-joyning bu xilda qarovsiz yotishiga bir kun ham chidayolmas edi. — A. Muxtor, Opa-singillar

Qarovsiz uzumlarga yoppasiga kul tushgan edi. — A. Muxtor, Chinor