qarorsiz
қарорсизqarorsiz
sft. ayn. Beqaror.
Qarorsiz odam.
Yoʻl jimjit, faqat toʻpolonchi shamol changni toʻzitib, qarorsiz yeladi. — H. Gʻulom, Senga intilaman
QARORSIZ
qararsız, biyqarar
Qarorsiz
Qarang: см. Беқарор, see Беқарор, v. Беқарор, أنظر إلى Беқарор