қароқчилик

от 1. Қароқчи иши; босқинчилик.

Тирикчиликнинг осон ёʻли қароқчилик деб билган Дурди деҳқончилигини йиғиштириб қўйди. — Ж. Шарипов, Хоразм

— Бу ўғриликкина эмас, қароқчилик, кундузлай халқнинг кўзи олдида ёʻлбосарлик, — деди Ҳайдар. — С. Айний, Қуллар

2. ҳуқ. Очиқ денгизда савдо ёки фуқаро кемаларини хусусий ёки давлат кемалари томонидан ғайриқонуний равишда эгаллаш, талон-торож қилиш ёки чўктириш.