qargʻanmoq

fl. 1. Qargʻamoq feʼlining oʻzlik nisbati.

2. Oʻzicha norozilik, qargʻish soʻzlarni aytmoq.

Elektrning tiliga tushunadigan bir mast bir boʻsh patronga pichoq tiqdi-da, butun chiroqlarni oʻchirdi va to montyor kelib tuzatmaguncha, xotinlarning qargʻangan, soʻkingan tovushlari uzilmadi. — A. Qahhor, Sarob

Ajraldilar. Chol-kampir qargʻandilar: — Sadqayi senga bergan pand-u oʻgit! — Mushtum

ǵarǵanıw