қарғанмоқ

фл. 1. Қарғамоқ феълининг ўзлик нисбати.

2. Ўзича норозилик, қарғиш сўзларни айтмоқ.

Электрнинг тилига тушунадиган бир маст бир бўш патронга пичоқ тиқди-да, бутун чироқларни ўчирди ва то монтёр келиб тузатмагунча, хотинларнинг қарғанган, сўкинган товушлари узилмади. — А. Қаҳҳор, Сароб

Ажралдилар. Чол-кампир қарғандилар: — Садқайи сенга берган панд-у ўгит! — Муштум

ǵarǵanıw