қарғамоқ
qargʻamoqқарғамоқ
фл. Бировга ёмонлик, бахцизлик ёки ўлим тилаб, қарғиш сўзларини айтмоқ.
Қиз Мирзакаримбойларни, ҳокимларни, тўраларни қарғайди, уларга ўлим тилайди. — Ойбек, Танланган асарлар
Худо кўтарсин Оқилхон билан Муродхонни, ўлимингни бергурлар! деб қарғаб ўтирди. — Муродхон