қаратмоқ
qaratmoqқаратмоқ
фл. 1. Қарамоқ феълининг орттирма нисбати.
2. Жалб этмоқ, тортмоқ.
Маърузачи ҳамманинг диққатини бир масалага қаратди.
У биров билан шахмат ўйнар ва айни вақтда йигирмага яқин одамни оғзига қаратиб, кулдириб ўтирар эди. — А. Қаҳҳор, Қуюшқон
- Ўзига қаратмоқ 1. Кимсани ўзига қарашга мажбур қилмоқ, эътиборни тортмоқ. Бу чечак қирлари ўз бағрида борган бизнинг Отабекни ҳам ўзига қаратмай қўймайдир. — А. Қодирий, Ўтган кунларУ ҳаммани ўзига қаратиб олди;Соддадил одамларнинг ҳовли-жойларини ўзига қаратиш сингари ҳаром ишларнинг пири эди. — Ойбек, Танланган асарлар