қақшатмоқ

фл. Қақшамоқ феълининг орттирма нисбати.

Осмонни қоплаб олган чодирдек булут қулоқ-бурунни кўкартириб, суякни қақшатувчи аччиқ изғирин қор бошлаб келди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Бегуноҳ онани қон қақшатиб, эрини тортиб олаётган эканман-ку. — А. Муҳиддин, Куёв қочди

qaqsatıw