қақрамоқ

фл. Нами қочиб ёки сувсизликдан, ташналикдан қуриб қолмоқ; қуруқшамоқ.

Қақраган чўл. Томоғим қақраб кетяпти. Беморнинг лаблари қақради.

Кимсасиз чўл. Қуёшнинг жазирама иссиғидан ҳамма ёқ қақраб кетган. — Газетадан