қаппаймоқ
qappaymoqқаппаймоқ
фл. Шишиб, тўлиб, тўлишиб кўтарилмоқ, олдинга туртиб, дўппайиб чиқмоқ; дўппаймоқ.
Қорни қаппайган одам,
У Хайри қаппайган эски портфелини ҳовуз бўйидаги супага қўйди-да, уйга кириб, Пўлатнинг пиджагини олиб чиқди ва елкасига ташлаб қўйди. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин
- Чўнтаги (ёки ҳамёни) қаппаймоқ Пули кўпаймоқ, бойимоқ. Мўмай фойдадан тегсиз чўнтак анча қаппайиб қолди. — МуштумАйрим одамларнинг ҳамёни қаппайса, босар-тусарини билмай қолади. — Муштум