қаноатли

сфт. Озга, борига қаноат қиладиган, кўп талаб қилмайдиган; сабрли.

Қаноатли киши, Афанди, эшак ҳам қаноатли бўлар экан, деб унга ем бермай қўйди. — Латифалар

Исоқ ота ва унинг ўғиллари қўл меҳнати билан кун кечиришга одатланиб қолган, қаноатли, кўнгли бўш одамлар эди. — М. Осим, Тилсиз гувоҳ