qani

olm. 1. soʻr. olm. Koʻz oldida yoʻq shaxs yoki narsaning qayerda ekani, mavjud oʻrni haqidagi soʻroqni bildiradi.

Bolalar qani? Portfeling qani?

Nega vaqtsiz kelding? Otabek qani? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Eʼtiborni jalb etish, undash, daʼvat bildiradi.

Qani, bek otasi, koʻrmanani bering-chi! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Qani, qirgʻizim, doʻmbirangni ol oʻlaningni choʻz. — Oybek, Tanlangan asarlar

Qani, toʻshakka oʻtiring, Vali aka. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. Istak-xohish maʼnosiga alohida taʼkid, urgʻu beradi; qani endi.

Qani bir pay boʻlsa, Yoʻlchi ham chalsa-da, butun koʻngil qaygʻularini kechaning sukut toʻla ogʻushiga quysa. — Oybek, Tanlangan asarlar

qani shundoq yaxshi soatlarda uning yonida oʻgʻli Nizomiddin ham boʻlsa! — Mirmuhsin, Meʼmor

Qani hamma xotin ham sizday boʻlsa! — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari