қалқон
qalqonқалқон
от 1. Жангчининг танасини қилич, найза ва шу кабилар тиғли қуроллар зарбидан ҳимоя қилувчи, турли материаллардан ясалган мослама.
Бадиа сири фош бўлиб — қиличи синиб, қалқони тешилган сарбозолардай, лол бўлиб қолди. — Мирмуҳсин, Меъмор
Ҳаммадан олдинда бошдан-оёқ зирҳли кийим кийиб, қўлида қалқон тутган Аҳмад Танбал келмоқда эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
2. кўчма Офат, бало, кўнгилсиз ҳодисалар ва шу кабилардан сақловчи восита; тўсиқ, ғов.
Қум балосига, гармсел балосига нима қалқон — дарахт қалқон. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
Низомулмулк сизнинг зарбангизга қалқон қидириб, ўзини у томонга яқинроқ олиб юрибди. — Ойбек, Навоий
3. кўчма Ҳимоячи.
Матҳасан оғам ёнимда бўлса, кўчада қўрқмай юраман. Бу менинг қалқоним-да. — С. Сиёев, Ёруғлик
- Кўкрагини (ёки кўксини, бағрини, ўзини) қалқон қилмоқ Жонини ҳам аямай қўриқламоқ, кўксини тутиб ҳимоя қилмоқ, даф этмоқ. Ана шу йилларда Холмат Ражабов душманларга кўкрагини қалқон қилганлардан. — Н. Сафаров, Оловли изларУ кўксини қалқон қилиб, юртини ҳимоя қилди. — Мирмуҳсин, Қуламас қояБир тўда одамни тасирлатиб ўққа тутишганда, бир чол, болани орқасига олиб, ўзини қалқон қилган экан-да. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон