қалдирамоқ
qaldiramoqқалдирамоқ
фл. Қалдир-қулдур овоз чиқармоқ.
Момақалдироқ қалдиради.
Оёғимиз тагида ётган узун темир қувур қалдирар эди. — Ш. Ғуломов, Инсон қўли гул
- Тили қалдирамоқ Меъёрида гапиролмай қолмоқ; ғулдурамоқ. [Солижон] Яна бир нима демоқчи бўлди-ю, бироқ тили оғзида қалдираб: — Мени кечиринг, — деб қўя қолди. — Ж. Абдуллахонов, Тўйга келингларРузвон хола кўз ўнгига қуръон келди-ю, тили қалдираб қолди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
ҚАЛДИРАМОҚ
gúldirlew, gúrkirew