қалб

от 1. Юрак.

Мен узоқ вақтгача ухлай олмай ётдим, нафасим қисилиб, қалбим нотинч тепарди. — М. Жабборов, Севинч ёшлари

Мирзакаримбойнинг хотини Лутфинисо тўсатдан, қалб хасталигидан бўлса керак, бир кечада вафот этди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. кўчма Кишининг руҳий ёки маънавий дунёси, ички ҳис-туйғулари маркази рамзи; юрак, дил, кўнгил.

Қалби пок одам. Қалб амри. Қалб ҳарорати. Қалби қувончга тўла. Қалбига ёʻл топмоқ.

Қиз ўз қалбини Ёʻлчига бағишлаган эди. — Ойбек, Танланган асарлар

Бобур юқори қаватга қайтиб чиқар экан, қалбини тўлдирган шодликлар орасида сурнай навосидек жарангли ва ёқимли бир туйғу янграб эшитилаётганини сезди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

3. Алдам-қалдам, қинғир ишлар қиладиган, қаллоб, нопок.

Қалб қозони қайнамас, қайнаса ҳам қуюлмас. — Мақол

4. Нопок, эгри, қинғир.

Қалб ишга қўл урмоқ.

Ҳиммати-ку ёʻқ, яна ўзи ҳам ўлгудек бахил, нияти қалб йигит. — Муштум