қалами
qalamiқалами И
сфт. Қўлда тўқилган, таги оқ ёʻл-ёʻл гулли ип мато.
Бир кўйлаклик қалами.
Оёғига кўн этик, эгнига чий алакдан яктак тўн, қалами иштон берди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
- Қалами дўкон Қалами тўқиладиган дўкон, дастгоҳ. Норматпаранг ўзи косиб, лекин уни қалами дўкондан эмас, кўкноридан бойиган дейишади. — А. Мухтор, Опа-сингиллар
қалами ИИ
сфт. Сопол буюмларга қалам ёрдамида чизиб, безак ишлаш усули ҳамда шу усулда яратилган безак, нақш.
ҚАЛАМИ
1. tawar túri
2. qálem menen naǵıs salıp bezelgen