қаҳрланмоқ

фл. Ортиқ даражада аччиқланмоқ, қаҳри келмоқ; ғазабланмоқ.

Ҳоким пича қаҳрланиб турди, кейин қўлини силтаб ясовулни қайтарди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Қаҳрлансам, армон билан ўласан. — Муродхон

Булутларки кўкартирар ерларни, Қаҳрланса, чақмоқ-яшин сочади. — М. Шайхзода.