qahr

ot 1. Qattiq achchiqlanish, jahl tuygʻusi; gʻazab.

Zamiraning qahrdan yonayotgan koʻzlari, achchiqlanganda ham nafosatini yoʻqotmaydigan yuzi jazmaniga yanada chiroyli koʻrindi shekilli, yigit shirin iljaydi. — P. Qodirov, Uch ildiz

Qoʻzgʻolonchi xalqning qahri har lahzada kuchaydi, hayqirigʻi koʻkni tutdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Uning soʻzlashuv ohangi muloyim boʻlsa-da, ammo uzib olgudek qahr va achchiq kinoya sezilib turardi. — S. Karomatov, Oltin qum

2. koʻchma Baʼzi tabiiy hodisalarning alamli kuchi, taʼsiriga nisbatan qoʻllanadi.

Qish qahridan qarsillaydi qayragʻochlar. — A. Muxtor.

Achchiq ayoz koʻrsatar kuchin, Oʻtkirlashar sovuqning qahri. — D. Fayziy.