қаҳр
qahrқаҳр
от 1. Қаттиқ аччиқланиш, жаҳл туйғуси; ғазаб.
Замиранинг қаҳрдан ёнаётган кўзлари, аччиқланганда ҳам нафосатини ёʻқотмайдиган юзи жазманига янада чиройли кўринди шекилли, йигит ширин илжайди. — П. Қодиров, Уч илдиз
Қўзғолончи халқнинг қаҳри ҳар лаҳзада кучайди, ҳайқириғи кўкни тутди. — Ойбек, Танланган асарлар
Унинг сўзлашув оҳанги мулойим бўлса-да, аммо узиб олгудек қаҳр ва аччиқ киноя сезилиб турарди. — С. Кароматов, Олтин қум
2. кўчма Баъзи табиий ҳодисаларнинг аламли кучи, таъсирига нисбатан қўлланади.
Қиш қаҳридан қарсиллайди қайрағочлар. — А. Мухтор.
Аччиқ аёз кўрсатар кучин, Ўткирлашар совуқнинг қаҳри. — Д. Файзий.
- Қаҳри келмоқ Олимжоннинг қаҳри келди, кўмир чўғидай кўзларидан ўт чақнади. — МуштумҚаҳри келганда, ҳеч кимни аяб ўтирмайди. — Т. Ашуров, Оқ от
- Қаҳри қаттиқ Меҳр-шафқати ёʻқ. Ҳа, ана шундай бемеҳр, қаҳри қаттиқ кимсалар ҳам бор. — Газетадан
- Қаҳрига олмоқ Қаҳрини ўтказмоқ; жабрламоқ. Эй худованди карим, мен бечорани нега бунча қаҳрингга олдинг. — К. Яшин, Ҳамза