қағилламоқ

фл. Қар-қағ овоз чиқармоқ; қағқағламоқ.

Қир-у сой, дарахтлар қорга ботибди, Қарғалар қағиллар бўлиб миннатдор. — Шуҳрат

баланд теракнинг айри шохида қағиллаб турган олаҳаккага анграйиб қолган эди. — Н. Аминов, Суварак