qadrli

sft. 1. Qadr-eʼtiborga loyiq; hurmatli.

Qadrli oʻrtoq. Qadrli oʻqituvchi.

Hamma uni goʻyo uzoq vaqtdan beri kutilgan qadrli bir mehmonday quvonchli yuz bilan qarshiladi. — R. Fayziy, Uch qiz

Narzi, uzoqdagi ota-onasi kabi, bu yerdagilar uchun ham aziz va qadrli jigarbanddir. — N. Safarov, Olovli izlar

2. Qadri, qimmati yuqori, qadr-qimmatini yoʻqotmagan.

mehnating qadrli, hayoting fayzli — Gazetadan

3. kam qoʻll. ayn. Qadrdon 2.

— Farhod bizga qadrli joy, — dedi kulib Mirhaydar. — Oybek, O.v. shabadalar

Soʻyla, oʻrtogʻim, menga, Soʻyla menga, qadrlim. — H. Olimjon