қадим

сфт. 1. Узоқ ўтмиш, қадимги замон, узоқ, ўтмиш давр.

Қадимдан қолган одат.

Чорвоқ даласи кадимда Мадамин билан Олахўжабойга қарашли эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Қадимнинг қоидасига мувофиқ, ҳар икки томоннинг шумтака болалари бир-бирларини қорга думалатиб, бир нафас муштлашиб олдилар. — Ойбек, Танланган асарлар

2. сфт. Узоқ, ўтмишдаги; қадимий, кўҳна.

Қадим замон.

Бу ёʻллар кўп кадим ёʻллардир. — Ғ, Ғулом

Ҳунармандчиликнинг ривожланиши катта савдо ёʻлидаги кадим шаҳарнинг бошқа узоқ музофот-у ўлкалар билан алоқасини авж олдирди. — К. Яшин, Ҳамза

3. Илгарилари, қадимда.

Ҳовлиларга кираверишдаги катта ва сервиқор дарвозаларни айтмайсизми, кадим бундай дарвозаларни Орифхўжабойлар курарди. — Мирмуҳсин, Умид