qadim

sft. 1. Uzoq oʻtmish, qadimgi zamon, uzoq, oʻtmish davr.

Qadimdan qolgan odat.

Chorvoq dalasi kadimda Madamin bilan Olaxoʻjaboyga qarashli edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Qadimning qoidasiga muvofiq, har ikki tomonning shumtaka bolalari bir-birlarini qorga dumalatib, bir nafas mushtlashib oldilar. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. sft. Uzoq, oʻtmishdagi; qadimiy, koʻhna.

Qadim zamon.

Bu yoʻllar koʻp kadim yoʻllardir. — Gʻ, Gʻulom

Hunarmandchilikning rivojlanishi katta savdo yoʻlidagi kadim shaharning boshqa uzoq muzofot-u oʻlkalar bilan aloqasini avj oldirdi. — K. Yashin, Hamza

3. Ilgarilari, qadimda.

Hovlilarga kiraverishdagi katta va serviqor darvozalarni aytmaysizmi, kadim bunday darvozalarni Orifxoʻjaboylar kurardi. — Mirmuhsin, Umid