қадамламоқ

фл. 1. Қадам ташлаб юрмоқ; одимламоқ.

Майна олдинга қадашади. Ҳамма унинг чиройли юзига, келишган қомати, ҳарбий кийимига ҳавас билан боқди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

2. иб қўшимчали рвдш. шаклида (- — қадамлаб) Қадам ташлаб, қадам билан.

Извош муюлишга яқинлашиб қолганда, ёʻртиб келаётган от тўсатдан қадамлаб юра бошлади. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса

Туроб чодирга жой чамалаб, қадамлаб қозиқ ўринларини белгилаб олди. — С. Кароматов, Олтин қум

adımlaw, qádem taslaw