qadalmoq

fl. 1. Qadamoq feʼlining oʻzlik va majhul nisbati.

Bu yil urugʻ barvaqt qadaldi. Koʻkrakka qadalgan qator ordenlar.

Hammaning koʻzi qora charm qoplangan eshikka qadalgan. — A. Muhiddin, Chap choʻntak

2. Koʻzini tikmoq; tikilmoq.

Sochlarini yoyib, oʻqday qadaldi — K. Yashin, Hamza

Chol oʻgʻliga qadalib olgandi — Sharq yulduzi

Valijon billur toshlar orasidan qaynab chiqayotgan tiniq suvga qadalib, xiyol jim qoldi. — O. Yoqubov, Larza

3. Yurmoqturmoq Kabi baʼzi soʻzlar bilan qoʻllanib, qimirlamay shu soʻzlar anglatgan holatda boʻlish maʼnosini bildiradi.

bu yerda qolgan kishilar stullarga mixlab qoʻyilganday qadalib oʻtirishlaridan shaxsiy ishlari koʻriladigan kishilar edi. — I. Rahim, Ixlos

majhul kishi yuzini oydinga berib, xaroba uy ostida qadalib turganlikdan uning kim ekanligini tanish oson edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Bemor bir ozdan soʻng choy soʻradi. Keyin yana qadalib yotaverdi. — Yu. Shomansur, Qora marvarid