қадалмоқ

фл. 1. Қадамоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбати.

Бу йил уруғ барвақт қадалди. Кўкракка қадалган қатор орденлар.

Ҳамманинг кўзи қора чарм қопланган эшикка қадалган. — А. Муҳиддин, Чап чўнтак

2. Кўзини тикмоқ; тикилмоқ.

Сочларини ёйиб, ўқдай қадалди — К. Яшин, Ҳамза

Чол ўғлига қадалиб олганди — Шарқ юлдузи

Валижон биллур тошлар орасидан қайнаб чиқаётган тиниқ сувга қадалиб, хиёл жим қолди. — О. Ёқубов, Ларза

3. Юрмоқтурмоқ Каби баъзи сўзлар билан қўлланиб, қимирламай шу сўзлар англатган ҳолатда бўлиш маъносини билдиради.

бу ерда қолган кишилар стулларга михлаб қўйилгандай қадалиб ўтиришларидан шахсий ишлари кўриладиган кишилар эди. — И. Раҳим, Ихлос

мажҳул киши юзини ойдинга бериб, хароба уй остида қадалиб турганликдан унинг ким эканлигини таниш осон эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Бемор бир оздан сўнг чой сўради. Кейин яна қадалиб ётаверди. — Ю. Шомансур, Қора марварид

в be thrust, stuck into, repair by sewing

1. qadalıw

2. kóz tigiw, tigilip qaraw

3. qıymıldamay