qabila

ot 1. Urugʻ-aymoq, bir ota-onadan tarqagan bir necha guruh uyushmasi, etnik birlik.

Turk qabilalari.

shaman va majusiy qabilalari koʻp obidalarni yer bilan yakson qilganliklarini ustozdan suhbatda eshitgan edi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Tarixiy maʼlumotlarga qaraganda, bu yerdagi qabilalar Amerikaga yevropaliklar borishidan ancha ilgari kartoshka ekib, hosil olishgan. — Fan va turmush

2. Nasl-nasab jihatidan bir xil boʻlgan kishilar toifasi, guruhi.

Xoʻjalar qabila jihatidan toʻrtga boʻlinardilar. — S. Ayniy, Esdaliklar

Sinfiy jamiyatgacha qarindoshlik munosabatlari, urf-odati, til va hududiy jihatdan oʻzaro bogʻlangan kishilar birlashmasi.KABİLE

племя

n clan, tribe

qáwim, taypa, etnikalıq birlik

Stamm m

русскийплемя, племеннойанглийскийtribe, tribalфранцузскийtribu, tribalарабскийقَبِيلَةٌ (قَبَائِلُ), عَشِيرَةٌ (عَشَائِرُ)