qabil
қабилqabil
ot 1. a. [ — nav, xil; tarz, yoʻsin)
2. Oʻ.-p. k. va ch.k. shaklida koʻmakchi vazifasida qoʻllanadi: qabilida Qiyos, oʻxshatish munosabatini bildiradi; tarzida, yoʻsinda.
Raisning Qoʻrqqan oldin musht koʻtarar qabilida qilgan hozirgi harakati oʻtirganlarga yoqmadi. — S. Mahkamov, Shogird
Aqli bor odam, faqir kishi panada, qabilida oʻzini bir chetga olib, ishini oʻxshatib yuraveradi. — V. Gʻofurov, Vafodor
Sen menga tegma, men senga tegmayman, qabilida ish tutish — eng xavfli maraz. — F. Musajonov, Himmat.
- Qabilidan 2. Ot yoki otlashgan soʻzlar bilan qoʻllanib, oʻxshatish, qiyos maʼnosini bildiradi; kabi, singari. Yegan ogʻiz uyalar, qabilidan Oʻzbek oyim ham muomalani qudalarga qildi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlarBu tom va devorlar goʻyo boʻlsa — boʻlar, boʻlmasa — gʻovlab ketar qabilidan qilib, omonatgina qoʻn-qaytirib qoʻyilgandek koʻrinadi. — H. Shams, DushmanQoravoy polvon ular qabilidan emas, siyosatdan ham oz-moz bahslashar edi. — Y. Shamsharov, ToshqinQobil aka oʻzini sensirab, traktorini sizsiraydiganlar qabilidan. — Oʻzbekiston qoʻriqlari