pushaymon
пушаймонpushaymon
rvsh. Oʻz qilmishi uchun ruhiy ezilish hissi; afsuslanish; afsus, nadomat.
Pushaymon boʻlmoq (yemoq, qilmoq). Soʻnggi pushaymon — oʻzingga dushman. — Maqol
Iqror boʻldim: gunohim yoʻqdir, Ochiq yurib topgan kishimdan Va beizn qilgan ishimdan Pushaymonim va ohim yoʻqdir. — H. Olimjon
- Pushaymon boʻlmoq (yoki yemoq, qilmoq) Oʻz qilmishi uchun ruhan ezilmoq, afsus qilmoq, afsuslanmoq. Otasi jahl ustida shundoq qilayotganini, zum oʻtmay pushaymon boʻlishini, butun umidlari shu qizidan ekanini biladi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq solQudratning oʻzi ham koʻchib kelishganiga pushaymon yedi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlarGulnor aytganiga pushaymon qildi, xatosini toʻgʻrilash uchun soʻzlashmoqqa majbur boʻldi. — Oybek, Tanlangan asarlar