пучуқ

сфт. 1. Ясси, ёпишган ёки шикастланган (бурун ҳақида).

Раҳимжон жуда хунук эди: қип-қизил гўшт, пучуқ бурнида доғлар, бошида тук. — А. Мухтор, Туғилиш

2. Қаншари паст, бурни ясси, ёпишган, кичик ёки шикастланган.

Пучуқ бола.

Кўса ва пучуқ хоннинг бошидаги қимматбаҳо тожи худди сигирга урилган эгардек бесўнақай қўнқайиб турарди. — М. Осим, Элчилар

Пучуқнинг келишдан мақсади фақат шу ёзиб бериладиган хатгина эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Бизни ҳақорат қилиб саваётган киши шу ерларнинг эгаси, машҳур Азим пучуқ деган бой экан. — Ғ. Ғулом, Шум бола

3. Болаларга нисбатан эркалаш, суйиш маъносида қўлланади.

Пучуқ қизим, мунча ширинсан.

Кичик Телман, сал пучуққина, қорагина, ўзи шўхгина. — Миртемир, Асарлар

4. Жўмраги синган ёки учган.

Пучуқ чойнак.

Бояги гапни айт, деяпман! Сен пучуқ обдаста ўлгурга ким қўйибди бировларнинг ишига аралашишни? — С. Аҳмад, Чўл шамоллари

5. кўчма Япасқи, учи кемтик (поябзал ҳақида).

Пучуқ этик,

Оёқларида кавуш ўрнига пучуқ калиш. — Ёшлик