пучаймоқ
puchaymoqпучаймоқ
фл. Шишган, қаппайган ҳолатидан бўшаб, кичрайиб қолмоқ; бўшашиб, шалвираб кичраймоқ.
Копток пучайиб қолибди. Қорни пучайиб қолибди. Дами чиққан пуфакдай пучаймоқ.
- Илиги пучаймоқ (ёки қуримоқ) Ариқ қазувчиларнинг овқатдан силлалари қуриб, иликлари пучайган дармонсиз эдилар. — А. Қодирий, Меҳробдан чаёнОчликдан силлам қуриб, илигим пучайган чоғимда ҳам сизларга ялинмайман. — Ҳамза, Бой ила хизматчи