probka

ot 1. ayn. Poʻkak 1.

2. Butilka va shu kabilar idishlarning qopqogʻi; tiqin.

Probkasi otilib, qittak sharob toʻkildi, Ranjima, qiz, dogʻ boʻlmas, shirin gulob toʻkildi. — Oʻ. Mirzo

Shishaning ogʻziga qarab intilgan muz probkani itarib chiqaradi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

3. s. t. Elektr saqlagichi; predoxraniteli.