poyloqchi

ot 1. Biror kimsa, narsa yoki joyni saqlab, qoʻriqlab turadigan, biror xavf yuz berganda, uni daf qilish uchun chora koʻradigan kishi; soqchi.

Bu ham mayli, Komil bilan Inobatning oʻtirganini ayting poyloqchi boʻlib! — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa

Soqchilar bu yerda poyloqchi boʻlib oʻtirganlaridan juda asabiy edilar. Chunki hozir boshqa gʻoliblar Bobur tarafdorlarining mol-u mulklarini talon-toroj qilib boyimoqda edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

2. kam qoʻll. Aygʻoqchi, josus.

Sardor bularni Hirot va Tejen yoʻli tomonlariga poyloqchi qilib yuborgan edi. — S. Ayniy, Qullar

3. s. t. Aniq moʻljalga oluvchi; mergan.