пойгак

от с.т. қ. Пойгаҳ.

Гулнор ўзига бўлган эътибордан уялиб, пойгакка бориб, секин ерга қаради. — С. Зуннунова, Олов

Назирқул, эшоннинг қўлини олиб, кўзига суртди-да, орқаси билан пойгакка чўккалади. — С. Аҳмад, Ҳукм

Аваз пойгакка омонат чўккаламоқчи эди, Табибий уни қистаб, тўрга ўтқазди. — С. Сиёев, Ёруғлик