poydor

sft. kt. Mustahkam asosga, zaminga ega boʻlgan, barqaror.

Yurt bu kun ohuday xoʻp ishvakordir. Sir kabi sermavjdir, Tomirday poydor. — A. Oripov, Yillar armoni

Zebining bu xursandligi, albatta, kuzatgan maqsadiga erishmoq bilangina poydor boʻlardi. — Choʻlpon, Kecha va kunduz